Boekenkast / vertalen · 16 december 2021

Een leven na jou

In een boekrecensie geef ik mijn mening weer over een boek dat ik heb gelezen. Wat kan je leren? Wat is interessant? En wat niet? Deze recensie gaat over het boek Een leven na jou van Jojo Moyes. Het kan zijn dat ik iets prijs geef over het verloop van het verhaal maar ik probeer niet te veel te verklappen.

Dit boek is het vervolg op Voor jou. Van het eerste boek, en ja ook de film (Me before you), heb ik echt genoten. Het vervolg is door de schrijver geschreven omdat zoveel fans wilde weten hoe het verder zou gaan met Lou. Ik behoor tot één van die fans.

In dit boek maak je kennis met vele nieuwe personages, maar ook oude bekenden. Je maakt zo onder andere kennis met de mensen uit de rouwverwerkingsgroep: En Nu Verder. Hierbij hoor je beetje voor beetje de verhalen van de groep. Rouw is het onderwerp dat naar mijn mening centraal staat in dit boek. Je leest hoe iedereen op zijn eigen manier er mee om gaat. Vanuit de En Nu Verder groep krijg je goede adviezen;

  • Het is belangrijk om de overledene niet als heilige te gaan zien. Geen mens kan in de schaduw van een heilige staan.
  • Ik hoefde geen slachtoffer te zijn, degene die alles maar overkwam.
  • ‘Je hoeft die ene gebeurtenis niet te laten bepalen wie je bent.’
  • Je leeft. En je stort jezelf overal op en probeert niet stil te staan bij de blauwe plekken.’

Lou maakt van alles mee in dit boek. Ze maakt bijna zoveel mee dat het af en toe wel een soap lijkt. Ik zal vooral geen voorbeelden nu noemen want anders geef ik allerlei spoilers weg. Ik kan wel aangeven dat je meerdere dingen echt niet ziet aankomen. Louise haar leven is echt heel anders, zelfs haar uitgesproken kledingsmaak is veranderd.

Het boek leest fijn weg en is behoorlijk boeiend omdat er van alles gebeurd. Wel vond ik dit verhaal minder leuk dan het eerste boek. In het eerste boek is Lou namelijk zeer enthousiast en in dit boek is Lou niet depressief en zeker niet zichzelf en dat doet wat met de stemming van het boek. Het had een andere vibe. De schrijver heeft dat dus wel heel goed weten te schrijven in verband met het onderwerp van het boek.

De grappigste passage uit het boek vind ik het volgende stuk:

Zeg ik tegen jou hoe jij je leven moet leiden? Zeg ik tegen jou dat dit appartement deprimerend is en dat je je kleedt als iemand die eigenlijk niet meer wil leven, los van dat uniform, waarin je eruitziet als een weerzinwekkend porno-elfje? Nee toch? Nee. Ik zeg er niets van, dus laat me met rust.’

Ik kan je verklappen dat dit over Lou gaat. Misschien had je dat al geraden omdat Lou wel vaker opvallende kleding draagt.

Het boek komt niet in mijn boekenkast. Het boek vind ik goed geschreven en ik vind het een goed boek maar het verhaal ken ik nu en ik vind het niet de moeite om dit boek in mijn kast te zetten. Wel zou ik iemand anders aanraden eerst Voor jou te lezen en daarna uiteraard een leven na jou. Ik ben ook al begonnen met het lezen met het vervolg op dit boek, het laatste deel van de reeks; Voor mij.