Reisverhalen / verkennen · 4 november 2021

Reisverhaal Dalarna (3/6)

Een reisverslag van een stad of streek in de buurt of je ver hier vandaan. Ga mee op reis via Kopenhagen naar het mooie Dalarna in Zweden en het oosten van Skåne.  Vorige keer heb je kunnen lezen hoe we het hebben gehad tijdens onze eerste dagen in Dalarna. Lees hier het vervolg van onze reis.

Dag 6 hebben we een beetje uitgeslapen, maar daar is vakantie toch ook voor?

Vandaag zijn we als eerst naar Leksand knäckebrödfabrik gegaan. Langs de fabriek waren we al een aantal keer gereden maar er is ook een winkel waar we even wilden kijken.

Eenmaal bij aankomst zien we veel Zweden met grote dozen crackers uit de winkel komen. Deze crackers worden ook in Nederland verkocht, maar zijn toch wel minder bekend dan de landgenoten Wasa knäckebröd. Je zult ze vooral herkennen aan de driehoekige vorm. Eenmaal in de winkel verbazen wij ons over de soorten die er allemaal zijn. Maar het meest verbaas ik mij toch over de vele dozen die worden verkocht. Als ik eenmaal de prijs zie, snap ik dat rechtstreeks bij de fabriek halen meer loont. Wij besluiten vooral te gaan voor de pizzabodems. Leuk om cadeau te geven aan familie, lijkt ons.

We doen nog even een paar boodschappen in het centrum van Leksand en lunchen in het huisje.

In de middag gaan we een wandelroute bij Djuptjärnbo lopen. Dit ligt in de gemeente van Leksand maar is echt nog een stukje rijden vanuit Leksand centrum. Het vinden van de parkeerplaats is nog een beetje lastig, maar we vinden het wel.

We lopen de berg/heuvel op een smal pad. Het is een erg mooi pad, naast het pad vind je verschillende soorten paddenstoelen, de bodem is bedekt met mooi groen mos en het bos staat vol met dennenbomen die je ruikt. Het pad loopt toch wel aardig omhoog, maar als je eenmaal boven bent, sta je naast de toppen van de hoogste bomen. We genieten bovenin van de rust en een kaneelbroodje van de bakker van gisteren. We horen de waterval al op de achtergrond.

We vervolgen het pad en het is toch wel stijl naar beneden in het begin. Al snel vinden we de waterval. Ik blijf watervallen hoe klein ook toch erg mooi vinden, vooral het geluid. We bekijken de waterval vanuit verschillende hoeken en vervolgen onze weg.

Op het eindpunt moeten we nog een stuk naar onze auto lopen door het dorpje Djuptjärnbo. Het voelt alsof je bij mensen door de achtertuin loopt, maar dat is echt het pad. Erg leuk om te zien hoe mensen zo wonen.

We besluiten weer naar het huisje te gaan en onderweg staan we nog even stil bij het uitkijkpunt bij Plintsberg en genieten van het uitzicht en het zonnetje. In de avond willen we nog naar hetzelfde punt lopen om de zonsondergang te bekijken maar we merken dat we te laat zijn en besluiten de zonsondergang vanaf een ander mooi punt te kijken. Misschien morgen nog een keer?

Een tijd later loop ik weer even naar buiten om van de sterrenhemel te genieten. Wist je dat je in Zweden veel meer sterren kan zien omdat zij veel minder lichtvervuiling hebben? De hoeveelheid sterren duizelt mij.

Dag 7 wederom uitgeslapen, het is vandaag ook weer heerlijk weer. Als we eenmaal opgestart zijn besluiten we de wandeling bij Opplimen te doen. Gelukkig komen we de host van het huisje buiten tegen en ze vraagt ons waar we naar toe gaan. Ze vertelt ons dat Opplimen heel erg dichtbij is. Wij waren van plan de instructies op de kaart te volgen maar dat was erg om geweest omdat die er van uitgaat dat je in Leksand bent. De host suggereerde zelfs dat we er naar toe konden lopen. Gezien Plintsberg op een berg ligt vonden wij dat toch iets te enthousiast.

Eenmaal bij het pad besluiten we om linksom te gaan. In eerste instantie lopen we langs de wegen langs het meer Opplimen. Je hebt wel leuk uitzicht maar om nou langs een weg te lopen in Zweden terwijl je zo veel mooie wandelpaden hebt?

Verderop lopen we door het dorp langs het meer. In de omschrijving stond dat het pad met de rolstoel toegankelijk is. Ik denk dat ze in Zweden een andere mening hebben dan in Nederland over wat rolstoeltoegankelijk is. In het dorp komen we namelijk diverse hellingen tegen waar ik niet iemand in de rolstoel op zou willen duwen. Maar voor de rest is het pad wel beter begaanbaar.

Na het dorp lopen we het bos in en raken we steeds meer onder de indruk van de route. We lopen via planken door moerassig gebied. Vervolgens lopen we via een pad door het bos langs het meer. Tijdens het wandelen komen we meer mensen tegen die het pad andersom lopen en we komen zelfs Zweden tegen die ons de weg vragen. Ik zou als je het pad gaat wandelen echt linksom lopen via het grindpad. Het was echt een mooie wandeling.

We besluiten terug te gaan naar het huisje. We rijden langs het uitkijkpunt bij Plintsberg waar we zien dat er nog een uitkijkpunt maar dat is 900 meter verder op via een wandelpad. We besluiten het pad te volgen en moeten weer een beetje klimmen, maar het uitzicht is zeker de moeite waard. Dus mocht je langs Plintsberg rijden, rijd de berg op en geniet daar van het uitzicht bij het uitzichtpunt of ga nog veder omhoog via het smalle wandelpad en bekijk het punt vanaf grote hoogte. Zeker de moeite waard.