Reisverhalen / verkennen · 18 november 2021

Reisverhaal Dalarna (4/6)

Een reisverslag van een stad of streek in de buurt of je ver hier vandaan. Ga mee op reis via Kopenhagen naar het mooie Dalarna in Zweden en het oosten van Skåne.  Vorige keer heb je kunnen lezen hoe we het hebben gehad tijdens onze eerste week. Lees hier het vervolg van onze reis door Dalarna.

Dag 8 gaan we een stukje rijden naar een andere kant waar we nog niet eerder zijn gekomen. Dit zal ook het meest noordelijk zijn van waar we komen.

De eerste halte is Grannas dit is de oudste fabriek waar ze de bekende Dalapaardjes maken. Als je in Dalarna bent geweest dan is het ultieme souvenir een Dalapaardje. Eenmaal bij de fabriek zien we dat we werkplaats is gesloten, maar dat de twee winkels open zijn. We bekijken beide winkels en kopen na lang twijfelen, vooral van mijn kant, een Dalapaardje en een magneet voor op de koelkast. Ik moet eerlijk zeggen dat ik bij het woord ‘fabriek’ een andere voorstelling had. Je ziet flarden van het proces, maar ik had eigenlijk meer verwacht. We hebben wel waar we voor kwamen; het wel bekende paardje dat het symbool van de streek en ook van Zweden is. In de zomer kun je ook een tour kunnen doen, maar die was bij ons niet meer mogelijk.

Op weg naar halte 2 stoppen we bij de supermarkt, omdat we geen bakker snel konden vinden, om kaneelbroodjes halen om mee te nemen naar halte 2. We gaan namelijk naar Storstupet wat in de buurt van Orsa ligt. Volgens de tekst zou het een prachtige waterval zijn in een ravijn met uitzicht op een spoorbrug over het ravijn. In de tekst wordt ook gewaarschuwd voor een steile afdaling. De afdaling is steil, maar te doen. Het ravijn en de spoorbrug zien er tof uit. De waterval zit in een of andere betonnen bak, dus prachtig zou niet mijn omschrijving zijn. Wat in de tekst niet vermeld staat, is de grindweg van 5 kilometer hier naar toe.  We hadden ook nog verder willen rijden voor Helvetesdallet maar dat is 6 kilometer verder over dezelfde grindweg dus dat hebben we maar even overgeslagen.

Eenmaal bij het huisje spelen we ons potje Mexican train af en gaan we over op Ticket to ride. We boeken ook voor de volgende dag een tour door de mijn bij Falun.

Dag 9 rijden we naar Falun. Daar zit een heel grote kopermijn. De kopermijn is nu niet meer in gebruik maar zeer belangrijk voor de Zweedse geschiedenis. De stad Falun is dicht bij de Kopermijn gebouwd en de woningen hebben ze later een stuk verplaatst. Vroeger gebruikten de Zweden de koper om verf te maken waarmee ze hun huizen in de kenmerkende rode kleur verfden. Nu wordt de verf niet meer met koper gemaakt, maar de kleur is gebleven.

We hadden voor vandaag een tour door de mijn geboekt. Eenmaal bij de mijn horen we veel Nederlands gepraat, een Nederlandse groep gaat ook mee met de tour. We krijgen een helm en een oranje cape om. Later ben ik heel erg blij met de helm anders had ik mijn hoofd meerdere keren gestoten. De tour is leuk en het is interessant om te zien. Zeker als je bedenkt dat dit voeger met de hand is gedaan. De mijn is nu niet meer actief maar wordt nog wel onderhouden en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. De trappen omhoog vallen ook wel mee.

Na een korte pauze besluiten we nog even naar het museum te gaan wat nog verrassend leuk is. Ze hebben leuke spelletjes voor kinderen, maar ze zijn ook erg leuk voor volwassenen . Daarnaast is het ook leuk vormgegeven.

Onderweg naar het huisje besluiten we nog even een stop te houden om een kaneelbroodje te eten. Je kan niet genoeg kaneelbroodjes eten in Zweden.

Dag 10 is wasdag. Nee niet specifiek, maar we moesten zorgen dat we nog wat kleding wasten voordat we straks weer door gaan reizen. Dus de dag begon met een was. We hebben doorgenomen wat we nog te eten hadden en hebben gereserveerd bij Diner 45 in Rattvik voor zaterdag. Daarnaast bekijken we de dingen die we echt nog willen doen hier in Dalarna.

In de middag besluiten we de wandeling Vålberg-Hackmora te doen. De route naar Vålberg is al de moeite waard. Met de instructies komen we aan bij de parkeerplaats voor de wandeling.

Er wordt gewaarschuwd dat als het onlangs geregend heeft, het pad erg nat kan zijn. Het is een hele mooie zonnige dag en het heeft al een aantal dagen niet geregend. Waarschijnlijk gaat het over een paar dagen pas regenen.

Nu we het toch over het weer hebben, iedereen is er altijd van overtuigd dat je in Scandinavië slecht/koud weer hebt. Ik kan je vertellen van de keren dat ik er ben geweest hebben we veelal prachtig weer gehad. Nu ook weer. Het is wat kouder, zeker in de avond nu zo in september, maar tijdens een wandeling kan dat nooit kwaad. Doe vooral laagjes aan, want de warmte overdag kan je soms nog verrassen.

Op de parkeerplaats komen we een lieve vrouw tegen en die wenst ons plezier met de wandeling en raadt ons aan een kaart te lenen. Ik weet dat ze tegen ons zei dat het een makkelijk pad was. Nu vinden Zweden al snel dat iets een makkelijk pad is. In Nederland is een recht toe recht aan pad een makkelijk pad maar in Zweden is zelfs een steile heuvel van zand nog rolstoeltoegankelijk. Als er maar geen stenen of boomwortels op het pad liggen dan lijkt het al te voldoen. Niet dat ik wil klagen maar houdt bij het uitkiezen van je wandelingen rekening dat de makkelijke wandelingen nog steeds een uitdaging kunnen zijn.

Dit was zo een wandeling waarop we ons allebei een beetje verkeken hadden. Het pad liep deels door een soort van moeras. Dus op meerdere plekken was de grond drassig. Als het niet drassig was lagen er stenen en boomwortels of zelfs omgevallen bomen op het pad met ondertussen best steile dalingen en stijgingen. Nu klink ik alsnog negatief. Het was een prachtig pad, maar ga er echt niet wandelen als het geregend heeft of je moet je kaplaarzen meenemen.  We hebben onszelf overschat met de lengte. Je kan namelijk ook de korte route nemen, die we achteraf ook beter hadden kunnen nemen. De lange route van 7 kilometer was een route die voor ons te lang was. In Nederland is die afstand prima, maar in Zweden is zo een afstand veel meer uitdaging. We zijn blij als het dorp weer in zicht is en ook onze auto.

Eenmaal bij het huisje terug zetten we onze zompige schoenen nog even in de avondzon. We eten een makkelijke maaltijd en genieten nog van de mooie ondergaande zon. Voldaan op de bank kijken we nog de film Demain Tout Commence met Omar Sy. wat een prachtige Franse film. Zeker een aanrader.